Eerder in...
- Het is een leugen die ons samenhoudt. - Ik heb nooit gelogen.
Je liet me geloven dat ik zoals jij was. Ja, we hebben bloed aan onze handen...
en jij hebt geen problemen met doden, maar ik wel.
Dood je deze mens om je man te redden?
Als ik m'n ogen sluit, zie ik Alak als kleine jongen.
Ik denk terug aan die dag toen we op een hellewants stuitten.
Ik nam Alak in m'n armen en ik rende weg.
Ik hield 'm vast en fluisterde: 'Ik zal je altijd beschermen.'
Nu weet ik dat dat een leugen was.
Jij hebt Christie gedood.
- Ik deed het om... - Stil. Je hebt altijd een excuus.
Je zegt nooit de waarheid.
Alak?
Doe hem geen pijn.
Heb ik nu je aandacht?
Goed zo.
Jij, mijn kind, bent in de watten gelegd, verwend.
Ik steunde je keuzes.
Ik sloot Christie als m'n hartsdochter in de armen.
En ik overtuigde je vader jullie huwelijk te aanvaarden.
Toen je gevangen was, dacht ik alleen maar aan jou.
Ik heb de boog verwoest en m'n stad verraden om jou te redden.
Christie...
Christie koos de dood. Dat deed ze om jouw kind te redden.
Ze was een moeder die alles voor haar bloedlijn opofferde.
Ondankbare lafaard. Jij hebt onze familie beschaamd.
Luke? Leeft hij nog? Lieve hemel. Luke?
Nu weten we eindelijk hoe die kleine heet.
Snel, hij vermoordt haar.
- Geef me een deken. - Ja, Favi.
Luke is een mooie naam voor een jongen.
- Wat doe je nu? - Ik breng m'n zoon in veiligheid.
Ver weg van jullie.
- Opzij. - Ik sta dit niet toe.
- Ik zie je nog liever dood. - Ik schop je zo de trap af.
- Laten we kalmeren. - Vandaag niet, pa.
- Alak Tarr. - De ordehandhaver.
- Stuur 'm weg. - Opzij.
Rustig aan.
- Wat is hier het probleem? - Niks. Onze zoon is teruggekeerd.
Andina zei dat Alak Stahma had aangevallen.
Andina is niet zo slim. Ze heeft zich duidelijk vergist.
- Is dat zo, Andina? Heb je je vergist? - Soms raak ik weleens in de war.
Dit is een emotioneel moment voor m'n familie. Kun je ons alleen laten?
- Waar heb jij gezeten? - Ik was een gevangene van Rahm Tak.
Ik heb jou en Irisa daar gezien.
- Het was een beproeving. - Ik moet weten wat je gezien hebt.
Mijn zoon zal je alles vertellen, na een warm bad en een maaltijd.
Met z'n familie. In intieme kring.
Om onze versies op elkaar af te stemmen.
Ze zijn bang dat ik hun vele leugens zou tegenspreken.
Alak, hou op met praten.
Ze werken als spionnen voor het V.C.
Zij hebben de boog opgeblazen.
Wegwezen.
Godverdomme.
Oké, bedankt.
Oké, goed van je.
Ik geloof dat we nu compleet zijn.
Oké, aan alle vrijwilligers voor deze klopjacht: bedankt voor de hulp.
We denken dat ze nog altijd in de stad zijn.
We zoeken dus in een straal van zeker acht kilometer.
Jongens, we willen Datak en Stahma Tarr niet pakken om wraak te nemen.
Vertel hun wat je mij verteld hebt.
Rahm Tak staat op het punt aan te vallen.
- Kan hij slagen? - Ja.
Een week na jullie sabotage zag ik hem wapens kopen van een dealer.
- Wie? Wat was z'n naam? - Weet ik niet. Hij was blond.
Met een jas van ossenleer, een bioman als bodyguard.
De wapens droegen het Von Bach-logo.
Dus de vijand heeft wapens van Von Bach. En wij? Katapulten?
Mensen, Defiance ligt in een nauw dal. Er zijn maar drie ingangen.
Door Bissel Pass, beschermd door de stasisnetten.
Onder de grond, via oud St. Louis of via de mijnen.
Of door de bergen, te voet of via een luchtaanval.
- We zouden hun plan moeten kennen. - Daarom zoeken we Datak en Stahma.
Zij zijn spionnen van Rahm Tak. Dat weten we dankzij Alak.
Dus als iemand zijn plannen kent, dan zijn het de Tarrs.
We moeten ze dus vinden, pakken, ondervragen en het plan achterhalen.
- Is dat duidelijk? - Ja.
Oké, we zoeken van huis tot huis, van straat tot straat.
Poole en Enriquez, jullie doorzoeken de Hollows.
- Waarom keek je zo? - Hoe bedoel je?
Je reageerde toen Alak die wapenhandelaar beschreef.
Nee, hoor.
- We moeten meeluisteren. - Conrad is blond.
- Conrad Von Bach? - Ja, oké.
Alak beschrijft duidelijk m'n ex, die wapens aan onze vijand verkoopt.
Ik ben boos en beschaamd, maar ik kan er niks aan doen.
Probeer 's of je 'm kunt bereiken.
Amanda en Berlin, jullie nemen Darby Square.
Ik heb 'm twee jaar niet gesproken. Wat moet ik zeggen?
- Zeg 'm dat we wapens willen kopen. - We kunnen z'n wapens niet betalen.
- Dat moet je er niet bij zeggen. - Rapporteer elk uur bij je teamleider.
En zoek systematisch, zowel in het centrum als in de randgebieden.
Alak, kom met mij mee. Irisa, hou hun huis in de gaten,
mochten ze hun kleinzoon willen halen.
Jongens, ga systematisch en intelligent te werk.
En wees voorzichtig.
- Ik kan zelf wel voor m'n zoon zorgen. - Je komt met mij mee.
Ga niet alleen op de Tarrs af. Roep me op, dan kom ik eraan.
Dus ik ben nu babysitter.
Je hebt er geen wapen voor nodig.
- Waar gaan we heen? - Dat zie je wel.
Waarom neem je mij nu mee?
Voor het geval dat je ouders je willen vermoorden.
Waarom maken ze zo'n heisa om twee spionnen,
als het V.C. ons elk moment kan aanvallen?
- Ik vrees voor mijn familie. - Irathients hebben niks te vrezen.
Rahm Tak zal de zeven rassen goed behandelen.
Hij zal de mensen verdrijven.
- Hier. - Dat is smerig.
- Je kunt maar beter niet opvallen. - Dit zal niet lukken.
- De hele stad zoekt ons. - Daarom moeten we hier weg.
Ik heb wapens en geld in de tuin in de Hollows. Ga ze halen.
Ik bedenk een list om door het stasisnet te komen.
Afspraak onder de voetgangersbrug.
- En als je er niet bent? - Ik zal er zijn.
En de baby dan?
- Hij is beter af bij Alak. - Nee.
Een zoon hoort bij z'n vader.
Maar wij hebben elkaar, net als toen we op deze planeet aankwamen.
En net als toen zullen we overleven en onze weg vinden.
Verlies de moed nu niet.
Mijn belofte van toen geldt nog altijd.
Zolang ik adem, zul je veilig zijn.
We... zullen naar Key Diego reizen.
We kopen een boot en gaan voor anker voor de kust.
Er zijn veel zeeotters. Een simpel leven.
Dat idee spreekt me wel aan.
Ik heb een goede man gekozen.
Wees voorzichtig.
Ik ben erg trots op jullie.
Het is een harde winter geweest, vol bloed en ontberingen.
Weg van je familie.
De buit is maar pover sinds Tucumcari.
Zelfs mijn koppencollectie ziet er afgeleefd uit.
Vind je niet?
Maar de dooi komt, vrienden.
De eerste kus van de lente. Over een paar dagen rijden we Defiance binnen.
We zullen onze buiken en onze zakken vullen.
En we zullen genieten van het geluid van ruim 2000 rozehuiden
die om genade smeken.
We zullen hun die genade ontzeggen,
zoals zij die ons ontzegden toen we hier aankwamen
toen we niks meer wilden dan een nieuw thuis.
Kijk om je heen, vrienden.
We zijn thuis.
- Generaal, er is iemand in aantocht. - Vanuit Defiance?
Nee, vanuit het zuidwesten.
Ik ben nieuwsgierig.
Laat 'm naderen.
We gaan op weg naar Defiance.
Maak jezelf bekend.
Als de hemel op de aarde valt, zal er vrede heersen. Ik zoek Rahm Tak.
Je hebt hem gevonden.
Laat zien wie je bent.
Volubela.
Dag, Rahm.
Stink je? Dan slaap je vannacht alleen, hoor.
Jongens, heet Volubela welkom.
Dit moeten we vieren.
Doe de wijn open, stook een vuur en slacht het vetgemeste kalf.
Met muziek van David Bowie?
Volubela, ik geef een festijn ter ere van jou.
Rahm, wat ben je een goede echtgenoot.
Verdomme, zeg.
Niet kwijlen, jongen.
- Waar is T'Evgin? - Je geneest goed.
- Ik moet T'Evgin meteen spreken. - Je bent weer de oude, zie ik.
Staren is onbeleefd.
- Wat brengt je hierheen? - Je hebt een schip in de ruimte, hè?
- Het heeft een naam. Tsuroz. - Het heeft kijkers en sensoren, hè?
- Waar stuur je op aan? - Het V.C. gaat de stad aanvallen.
Er lopen twee spionnen van het Collectief in Defiance rond
en ik vind ze niet. Ik heb satellietbeelden nodig.
- Om je spionnen te vinden. - En het kamp van het V.C. te bekijken.
- Ik kies geen partij in je oorlog. - Dit is onze oorlog niet.
Rahm Tak is lid van het Votanis Collectief, je gezworen vijand.
Als Defiance valt, komt hij ook achter jou aan.
Dat zien we dan wel.
- Kindzi... - Mijn vader is m'n bevelhebber.
Ik steun zijn beslissing.
Ons helpen is in je eigen belang.
Snap je dat niet?
Dit slaat nergens op. Waarom wil je ons niet helpen?
Tenzij je 't niet kunt.
Bij die trip naar de aarde kreeg je hulp van de zwaartekracht, hè?
Dat is simpel. Maar om weer de ruimte in te gaan, heb je veel energie nodig.
Jullie zijn hier gestrand. Jullie zitten hier vast.
Jullie zijn zwak en je liegt erover zodat wij het niet zouden ontdekken.
Ik help je niet. M'n redenen zijn irrelevant.
Mijn moeder is hier geweest.
Dat is onmogelijk.
- Nee, ik herken haar geur overal. - Jij bent haar zoon, Alak.
Terug van het Votanis Collectief. Daar ben ik erg blij om.
Dus het is waar?
Alak z'n moeder is een kenner van de mensencultuur.
Ik wou van haar leren, zodat we ons beter kunnen assimileren.
- Ze heeft me veel geleerd. - Dat geloof ik.
- Hoeveel lessen heb je zo gehad? - En wanneer was de laatste?
- Stahma is een verrader. - Dat zei ze al.
Je ontvoering stelde je moeder voor een dilemma.
Is me dat jammer.
Wou je ons niet vertellen dat je met het Collectief naar bed ging?
Stahma was beschikbaar, en een erg gewillige sekspartner.
- Haar ideeën zullen me worst wezen. - Oké, dit is walgelijk.
- Waar is ze nu? - Geen idee.
Mijn stad. Mijn schip is in gevaar.
En Stahma Tarr is erbij betrokken.
Als ik ontdek dat je haar helpt, kom ik met alles wat ik heb achter je aan.
- We gaan. - Ja.
Ik wil geen woord horen.
Ik copuleer
met wie ik wil, verdomme.
Geen beweging.
Stahma Tarr, je staat onder arrest.
Alsjeblieft.
Ik heb niks misdaan.
- Het was m'n man. - Zwijg maar, haint.
Goed dan.
Ik voel me weer helemaal thuis.
Niet helemaal.
En daarom ben ik hier, echtgenoot.
Het wordt tijd dat je terugkomt naar Brasilia.
Ik weet het. De kinderen missen me.
Zeg ze dat hun vader belangrijk werk verricht.
Laten we 't samen vertellen.
Kom naar huis.
Wat is er, Vol? Waarom ben je hierheen gekomen?
- Waarom denk je? - Vicekanselier Voske stuurt je.
Ze weet dat je op eigen houtje opereert.
Ze weten het allemaal.
Eruit.
Je kreeg een simpele verkenningsopdracht.
We stuitten op tegenstand.
Van de boeren wiens huizen je verwoestte?
Van de kinderen die je ophing?
Ik vraag liever vergiffenis dan toestemming.
De laatste oorlog was een verschrikking.
Er komt geen tweede Pale War als er niemand meer is om te vechten.
Ik zal bij m'n terugkeer als een held ontvangen worden.
Denk je dat je zonen je zo zullen zien?
Als ze horen dat je een genocide hebt aangericht?
Lang voor ze geboren werden, op Casti, toen de arken gebouwd werden,
beloofde onze regering ons een nieuwe wereld.
Een wereld voor Votans, voor ons alleen.
Onze zonen zullen die belofte in vervulling zien gaan.
Het was een dwaze belofte, gemaakt in onwetendheid.
Onze leiders wisten niet dat de aarde al bewoond was.
Dat wisten ze wel. Dat moest wel.
Moeten de mensen voor hun fout lijden?
Iemand moet lijden.
Het Collectief vindt van niet.
Ze zijn bereid je gratie te verlenen...
maar alleen als je deze kruistocht stopzet.
- En als ik weiger? - Dan houden ze je tegen.
Rahm, kom alsjeblieft mee naar huis.
M'n last naast me neerleggen en weer een normaal leven opnemen?
- Dat is verleidelijk. - Laat je dan verleiden.
- Je ma en T'Evgin dus... - Hou er maar over op.
Nolan.
Wat is er, Berlin?
- Datak heeft bij Doc Yewll ingebroken. - Ik kom eraan. Hou 'm in de gaten.
Je moet me helpen de stad uit te komen.
Heb je je handen gewassen? De griep heerst.
Alsjeblieft.
Ken je de term 'lastpak'? Laat dat maar op je voorhoofd tatoeëren.
- Ga je me beledigen of me helpen? - Eerst het ene, dan het andere.
Dit moet je helpen.
Bedankt, Meh. Waarom kom je niet mee?
- Dat lijkt me maar niks. - Waarom?
Je bent deze stad niks verschuldigd. Amanda en Nolan hebben je gevild.
- Om een leven te redden. - Van een Omec. Dat kan toch niet.
Ik heb tijd gehad om erover na te denken.
Amanda ziet de wereld anders dan jij en ik.
Voor haar is elk leven evenveel waard.
Ze is een lieve meid. Bouw maar een standbeeld voor haar.
Ik kan het niet helpen. Het is die vlecht.
- Ze vertrekken. - Houden we ze tegen?
Ze zullen ons naar je moeder leiden. Dan pakken we ze allebei.
Juist, ja. Jij bent hier goed in.
Goed nieuws, dochter. Het gulanietniveau staat op 60%.
- Bij 75%... - Zeg dat maar tegen je albasten hoer.
Het is een traditie dat de Omecs vele partners hebben, familie of niet.
- Jij en ik zijn niet traditioneel. - Dat is waar.
- Je kent alleen mijn aanrakingen. - Ik ben niet jaloers.
- Goed zo. - Ik ben ontgoocheld.
- Waarom? - Toen ik nog een kind was
vertelde je me geen leugens en zei je niet dat ik een lang leven zou hebben.
Ik zat op je schoot en je vertelde me dat onze zonnen zouden botsen
en alle leven op onze planeet zou worden vernietigd.
Je vertelde me de waarheid.
Ik blijf altijd je eerste vader.
Je had me moeten zeggen dat je met haar naar bed was geweest.
Je hebt gelijk.
Stahma betekent niks voor me. Ze is louter vermaak.
Dat is je geraden.
Hoe wil je de stasisnetten uitschakelen?
Nou, lieverd, wat dacht je hiervan?
Een gevaarlijke epidemie onder de geestrijders.
Een Irath-griep die alleen ik kan bestrijden.
Dat moet wel lukken.
Ze is er.
- Ga haar halen. - Ik waag m'n leven hier.
- Vraag het netjes. - Alsjeblieft.
- De ordehandhaver, recht voor ons. - Verdomme.
- Ik moet weg. - Wat ga je nu doen?
M'n vrouw redden. Wens me geluk.
Pak hem.
Je bent een schande. Ik had m'n zaad beter verspild.
- Genoeg. - Je verdient je familienaam niet.
Denk je dat ik 'm wil? Jouw naam is een vloek, zeker in deze stad.
- Het bezoekuur is voorbij. - Ik wil horen wat hij zegt.
Zoals je wilt. Weet je,
ik zit met een dilemma. Alles wat je zegt, klinkt heel redelijk.
Je werd gedwongen de vijand te helpen om je zoon te redden.
Een plausibel verhaal dat ik zo op het eerste gezicht
perfect begrijp. Ik leef zelfs met je mee.
Heel aardig van je.
Het verklaart echter niet je terreurdaden en je verraad.
Het verklaart niet waarom je al de hele tijd liegt.
Het kan zelfs goed zijn dat je nu nog tegen me liegt.
Ga je hem folteren?
Ik doe wat nodig is om de klus te klaren.
Ik kan je niks vertellen. Doe wat je wilt.
Ben ik ook van plan.
- Blijf van m'n zoon. - Nu ben je opeens bezorgd.
Net bracht hij je familienaam nog te schande.
- Nolan, dit kun je niet maken. - Ik doe wat ik wil.
Je bluft.
Je zoon zegt dat Rahm Tak nieuwe wapens heeft
en Defiance wil binnenvallen. Wat is z'n plan?
- Dit is jouw schuld. - Ik spioneerde onder dwang.
Ik ben Rahm Tak niet trouw. Ik ken z'n plannen niet.
- Stahma en ik moesten voor 'm buigen. - Je liegt.
- Hij vertelde ons niks. - Vertel je me de plannen niet?
- Neem maar afscheid van je jongen. - Geloof me, ik weet echt niks.
Dood hem niet, ik zweer dat ik de waarheid zeg. Alsjeblieft.
Nolan, hij is m'n enige kind.
Wat denk je?
Geloof jij hem?
Ja, ik geloof hem.
Jullie bluften allebei.
Goed gespeeld, hoor.
Goed gespeeld.
Andina?
Luke?
Luke is hier.
- Waar is Andina? - Naar de markt. De magfyégyo is op.
- Ik zei dat ik op Bear zou passen. - Bear?
Zo noemde Pilar hem.
- Wanneer waren jullie bij Pilar? - We vonden haar nabij het V.C.-kamp.
Dus jullie hebben hem gered.
En Pilar?
Nolan schoot haar neer.
Goed zo.
Op de terugweg viel het me op dat hij graag naar de hemel kijkt.
Ik wees hem op wolken die op dieren leken.
Hij begon te huilen toen Andina vertrok.
Toen bracht ik hem naar buiten.
Ik dacht dat de hemel hem weer kon kalmeren.
Hier.
Hij heeft jouw ogen.
Bedankt.
- Ik doe gewoon m'n werk. - Nee, ik bedoel...
Bedankt dat je m'n zoon gered hebt.
Ik wil je geen pijn doen.
Wat wil je?
We rijden samen naar Bissel Pass.
Je laat de stasisnetten zakken. We rijden naar een veilige plek ver weg.
Als ik zeker weet dat Nolan ons niet gevolgd is
zal ik je vrijlaten.
Dat wapen is van een ordehandhaver. Wiens bloed zit erop?
Een van de hulpordehandhavers.
Hij wou me arresteren.
Je bent een terroriste.
Ik ben een moeder die van haar zoon houdt.
Misschien een beetje te veel.
Lach me niet uit.
Ik sta er gewoon even bij stil wat een geweldige moeder jij bent.
Je houdt zoveel van Alak dat je z'n vrouw vermoordde.
Net als Kenya. Je hield zoveel van haar dat ze dood moest.
Wat ben jij mooi, Stahma.
Jij bent niet goed.
Je bent niet liefdevol.
Je bent gewoon een gemene heks.
Ik geloof dat een van ons gaat sterven.
Het was zo makkelijk geweest
om de boog op te blazen terwijl jij er nog in zat.
Ik koos ervoor om je toen niet te doden.
En ik kies er ook nu voor om je niet te doden.
Ik hoop dat je je je hele leven lang afvraagt waarom.
- Wilt u iets eten? - Nee, ik heb geen honger.
Maar ik wil graag een scotch voor m'n vriend.
In orde.
Ik trakteer.
- Wat vieren we? - Ik wil je bedanken.
Waarom zei je niet dat jullie Luke gered hadden?
- Ik vond het niet belangrijk. - Je hebt m'n zoon gered.
Het zou wellicht beter zijn als hij meer op jou dan op mij leek.
- Ik ben zwak. - Niet waar.
Je overleefde zeven maanden met een gekke vrouw en hield je zoon in leven.
Je ontsnapte aan Rahm Tak en hielp ons een paar spionnen ontmaskeren.
Dan ben je een slimme, bekwame en sterke jongeman.
Maar nog geen goede vader.
Als je mij als voorbeeld neemt, zul je flink teleurgesteld worden.
Ik heb geprobeerd van een fijn kind een koelbloedige moordenaar te maken.
- Ik heb haar flink verknipt. - Welnee, Irisa is geweldig.
Ze maakt een goede indruk.
Nee, dat is niet waar. Ze maakt geen goede indruk.
Helemaal niet.
- Maar je houdt van haar. - Ik zou voor haar sterven.
- En zij houdt ook van jou? - Ik denk het.
Misschien volstaat dat.
Knoeiers als jij en ik kunnen dat maar hopen.
Ik mis Christie.
Dat weet ik, jongen.
Nieuws?
Ik heb niemand gezien. Ze zitten al lang binnen.
Zullen we even gaan checken?
We wachten.
Ik heb dit niet gewild.
Je moet me geloven.
Je moet het me vergeven.
Ik verlies m'n greep op wat belangrijk is.
Ik verlies m'n greep.
Generaal?
Ze was een huurmoordenaar, gestuurd door de mensen.
Ze worden sluwer.
Hoogste tijd dat we ze een lesje leren, hè?
Bebe, zet koffie. We gaan de stad afbranden.
Je weet dat dit eraan zat te komen.
Je hebt de boog opgeblazen.
Je hebt mensen gedood.
Vraagje: 'hoeveel levens zou jij voor je dochter opofferen?'
- Hoeveel levens heb je al opgeofferd? - Hou maar op. Ik ben niet als jij.
Daar heb je gelijk in.
Was je erbij toen ze Rafe McCawley ombrachten?
Hij stierf met eer.
Hij probeerde Christie te redden.
Hij knalde drie soldaten af en verwondde Rahm Tak.
Stom.
- En nobel. - Zo ken ik Rafe. Een goeie kerel.
Zo heldhaftig zijn wij niet.
Amanda laat me ophangen wegens verraad, hè?
Je moet de verantwoordelijkheid niet bij haar leggen.
Maar ja, ze gaat je ophangen.
Mag ik nog een beetje zout?
Ik heb je hulp nodig.
Vertaling: BTI Studios